Ik heb heel wat te danken aan mijn cliënten en cursisten.
Zij laten me toe in intieme ervaringen die ze soms met schaamte omhullen.
Zij laten me toe om samen met hen zonder oordeel, met verwondering en respect, te luisteren naar wat zich onthult. Voor hen kan het meer vrijheid brengen, voor mij is het een cadeau om daarbij aanwezig te mogen zijn.

Als we letterlijk stilstaan bij het woord ‘emotie’ zie je daarin E-MOTIE: een beweging.
Zo toont schaamte zich als een innerlijke beweging naar binnen. Een natuurlijk vermogen om je te kunnen terugtrekken en jezelf te beschermen
Meestal echter is aan die beweging-naar-binnen een negatieve gedachte gekoppeld. Als schaamte reeds zeer vroeg(-kinderlijk) is ontstaan heb je nog niet het vermogen om de ander van jou te onderscheiden. Als de ander afwijzend of negerend reageert ontwikkel je daarbij de gedachte of overtuiging dat er iets in jou is dat moet afgewezen of genegeerd worden.

Op een gegeven moment ga je last krijgen van dat schaamtepatroon. Je hebt zo geleerd om die negatieve/zelfafwijzende gedachte te koppelen aan het moment waarbij je je, meestal onbewust, wil terugtrekken om jezelf te beschermen. Dit is soms sterker dan jezelf, en gebeurt op onbewust niveau, ook als volwassene, zodat het je in je comfort en je functioneren hindert. Op zo’n momenten kom je in een vicieuze cirkel omdat je dan de kans mist om te ontdekken dat je niet afgewezen wordt.

Als je ontdekt hoe jouw schaamte je ooit diende om jezelf te beschermen toen je nog klein of kwetsbaar was, kan je gaan differentiëren waar die schaamte nu, als volwassene, voor jou een dienstbaar signaal wordt.
Je kan gaan herkennen waar het goed is om iets in jezelf af te schermen en je hebt intussen meer keuzevrijheid in hoe je dit doet.

Je kan ook gaan onderscheiden waar je nu respect ervaart, waardoor je geleidelijk aan een ander beeld – of een andere overtuiging – over jezelf kan ontwikkelen. De beweging-naar-binnen hoeft niet langer gekoppeld te blijven aan een negatieve gedachte over jezelf…